মন..

0

মন..

যেন এক উৰণীয়া পখী!

মোৰ মন.. হয় মোৰ মন,

অস্থিৰতাৰ মায়াজালৰ বান্ধোনত..

ভাহি পৰিছে এটি অবুজ কণমাণি শিশুৰ দৰে,

মনত পৰিছে বহু ন-পুৰণি কথা,

পখীৰ দৰে উৰি গৈছে দুখনি ডেউকা

মেলি বিশাল আকাশত,

ৰ’বলৈ পোৱা নাই ক’তো ঠাই;

মাথো আছে এটি হেঁপাহ,

হেঁপাহ মাথো উৰিবলৈ,

এৰি অহা দিনৰ স্মৃতি বুকুত লৈ,

উৰি যায় মোৰ মন দুখন ডেউকা মেলি,

সঁচাকৈয়ে, মন যে মোৰ উৰনীয়া পখী ৷

 

–  কুঞ্জনয়ন দাস,

অসামৰিক অভিযান্ত্ৰিক বিভাগ,

তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়

অন্যান্য লেখা :

Share.

Leave A Reply